sofiawriting.com

Zoals het gebruik van woorden magie is voor de sjamaan, zo is het internet pure magie voor de mens. Woorden kunnen genezend zijn als medicijn, maar ook destructief zijn als een bom. Als je in deze moderne tijden de digitale wereld raadpleegt, lijkt er wel op dat het, buiten de oorspronkelijke positieve bedoeling om onze contacten en kennis uit te breiden, een uitlaatklep is geworden om vol te gooien met toxische uitlatingen.

Maar hoe kunnen we hier in godsnaam ooit verandering in brengen? Is een weg terug mogelijk? Het grote digitale wonder dat we ondertussen zo gewend zijn in ons dagelijks leven, daar was enkele decennia geleden geen sprake van. Met de intrede van het steeds verbeterde internet en de sociale mediaplatformen gaan steeds meer deuren open. Op enkele seconden tijd heb je contact met iemand aan de andere kant van de wereld. Je kan het zo gek niet bedenken of je vindt het op het World Wide Web, want Siri en Google weten tegenwoordig quasi overal een antwoord op. En nu Artificiële Intelligentie overal voor kan worden ingezet, hoeven we bijna zelf niets meer te doen. Een geweldige vooruitgang, toch? 

Mensen van vlees en bloed

Toch zie je heel wat mensen steeds bezorgder worden over de staat van onze (digitale) wereld. Wat moeten we wel en niet meer geloven? En wie zit er aan de andere kant van het schermp, die toegang kan hebben tot onze gegevens? Het lijkt alsof heel die artificialiteit een eigen leven is gaan leiden, waar wij als mens zo een beetje achteraan bengelen en weinig controle over hebben. En wat met het echte fysieke contact en de diepe verbinding die we als mens zo hard nodig hebben om ons te herinneren dat we van vlees en bloed zijn? 

Gemakkelijk is het wel; snel even een chatberichtje sturen in plaats van de deur uit te gaan. Emoji’s gooien in alle vormen en kleuren geeft de persoon aan de andere kant het gevoel dat hij of zij geliefd of succesvol is. En al snel kunnen we zonder het te weten in een cirkel terechtkomen van steeds meer te willen posten om meer likes en aandacht te krijgen. Het is een manier geworden om ons verbonden te voelen met onze lezers. Maar is dat allemaal geen illusie? Kunnen we werkelijk met een schermpje tussen ons in verbinding maken met de ander?

Empathie door een scherm

Essentieel aan verbindend communiceren is een wisselwerking tussen individuen die op een empathische manier verloopt. Dat betekent niet enkel eenzijdig je eigen behoeften invullen, maar ook iets waardevols teruggeven aan de ander. Er is ook tijd en ruimte om die andere zichzelf te laten zijn. De bedoeling is om in oplossingen te denken in plaats van in verdeeldheid of conflict. Is dit werkelijk mogelijk door een scherm? En willen mensen hier vandaag de dag werkelijk energie in stoppen, want iedereen heeft het toch druk, druk, druk? Bewust verbinden met iemand anders vraagt namelijk stilstaan bij onze relaties en een eerlijke zelfreflectie. Ook het besef dat aan de andere kant van het scherm een mens zit met gevoelens kan helpen om een zachtere aanpak te kiezen. 

De social media detox

Zoals het woord ‘detoxen’ het zelf zegt kan het soms noodzakelijk zijn om een periode niet meer digitaal te gaan en er zich van trachten te bevrijden. Al is het alleen al om terug wat meer tijd te nemen voor wezenlijke dingen zoals tuinieren, een boek lezen, kokkerellen, spelen met je kinderen, … en dus iets doen waarmee je met je handen en voeten in de materie daalt in plaats van je telefoon te aaien met je wijsvinger. Op de telefoon zitten is geen lichamelijk activiteit maar stimuleert voornamelijk je bovenkamer. Het contact met jezelf en de ander zit dan voornamelijk in je hoofd, en is dus niet tastbaar. We staan er misschien niet veel meer bij stil, maar zo’n reiniging kan onszelf en onze relaties opnieuw leven inblazen. 

Woordkeuze

Daarnaast is stilstaan bij je intonatie en een zorgvuldige woordkeuze essentieel om dichter bij de ander te kunnen komen. Niemand wordt namelijk graag beoordeeld of met de vinger gewezen. Een geschreven woord in een chat kan een heel andere intonatie hebben dan wanneer je iemand ziet. Dergelijke kleine onschuldigheden kunnen tot grote misverstanden leiden, wat alweer niet gunstig is voor je relaties.Je kan in de plaats daarvan bijvoorbeeld benoemen wat je werkelijk ziet bij de ander en vragen of die waarneming klopt met wat de ander voelt? Focus op het positieve kan de ander dichterbij brengen, op het negatieve net het omgekeerde effect. Door dus afstand te bewaren van een onaangenaam gevoel bij jezelf en het eerst af te toetsen bij de ander voor je reageert, kan net die afstand kleiner maken. Te snel reageren als je verbindend wil communiceren dus uit den boze. Eerst een paar keer diep ademhalen kan dan wonderen verrichten.

Geloof niet alles wat je denkt 

Hetgeen we zeker niet over het hoofd mogen zien is de communicatie met onszelf. Want daar begint ook de communicatie met alle anderen. Wanneer wij negatieve gedachten de vrije loop laten gaan, kan ons beeld van de ander compleet vervormd zijn. We gaan dan meer in ‘ik en jij’ dan in ‘wij’ denken. Veel van de conflicten met anderen zijn ontstaan in ons eigen hoofd. Door verkeerde conclusies te trekken en oordelen te vormen zonder dieper te kijken gaan we eerder verdeling dan verbinding creëren. Gelukkig zijn er technieken zoals mindfulness die ervoor kunnen zorgen om de gedachten onder controle te houden. Mensen die beweren alles te weten, kunnen ook deuren sluiten naar nieuwe perspectieven ten opzichte van anderen. Geloof dus nooit alles wat je zelf denkt!

Geschreven voor BLOOM Life and Mindstyle Magazine online – Published 9 februari 2024

Sofia Van Nuffel is adviseur en freelance journalist met een passie voor verhalen en creatieve content. Ze laat zich inspireren door het dagelijkse leven en ziet het bestaan als een eindeloze ontdekkingstocht vol leren en experimenteren. Van 2018 tot 2025 schreef ze voor Bloom over toegankelijke thema’s die aanzetten tot reflectie. Daarnaast gebruikt ze haar Storytelling – undress your stories cards om verbinding te creëren en werkt ze aan eigen publicaties, met spiritualiteit als een nuchtere, alledaagse bron van inspiratie.